Δημόσιες Συγκοινωνίες σε Αργίες: Όταν η Κοινωνία Εργάζεται, αλλά τα Μέσα Σταματούν. Του Άρη Νότη

Η πληγή των δημοσίων συγκοινωνιών της Κύπρου και των λειτουργικών δρομολογίων τις ημέρες που η κοινωνία δεν σταματά να εργάζεται.

Αν υπάρχει κάτι που επαναλαμβάνεται εδώ και χρόνια - ένα από τα πολλά - χωρίς σοβαρή αντιμετώπιση, αυτό είναι η ελλιπέστατη λειτουργία των δημόσιων συγκοινωνιών τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες.

Οι εργαζόμενοι σε βάρδιες – όπως νοσηλευτές, προσωπικό σε ιδιωτικές και κρατικές κλινικές, εργαζόμενοι σε χώρους φροντίδας, καταστήματα ή βιομηχανίες – βρίσκονται διαρκώς αντιμέτωποι με ένα παράλογο: ενώ η εργασία τους συνεχίζεται χωρίς διακοπή, τα λεωφορεία… κάνουν αργία.

Αυτό το παράδοξο έχει πραγματικές συνέπειες. Άνθρωποι χωρίς πρόσβαση σε ιδιωτικό όχημα (είτε λόγω κόστους είτε επειδή δεν διαθέτουν δίπλωμα), αναγκάζονται να περιμένουν στις στάσεις επί ώρες, να χάνουν βάρδιες ή – όταν μπορούν – να πληρώνουν υπέρογκα ποσά σε ταξί. 

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η διαδρομή από το Μακάρειο Στάδιο προς κατοικημένες περιοχές όπως ο Άγιος Δομέτιος, όπου, σε ημέρες αργιών, τα δρομολόγια είναι ελάχιστα ή ανύπαρκτα.

Κι όμως, μιλάμε για την ίδια πολιτεία που δηλώνει πως επιθυμεί να προωθήσει τη βιώσιμη κινητικότητα, να μειώσει την κυκλοφοριακή συμφόρηση και το περιβαλλοντικό αποτύπωμα των μετακινήσεων. 

Πώς όμως να συμβεί αυτό όταν τα μέσα μαζικής μεταφοράς είναι τόσο απρόσιτα ακριβώς τις ώρες και ημέρες που τα έχει ανάγκη ένα μεγάλο μέρος των εργαζομένων;

Η πραγματικότητα είναι απλή: όσο τα λεωφορεία εξακολουθούν να λειτουργούν με λογική Δευτέρας-Παρασκευής 08:00-16:00, δεν θα καταφέρουν ποτέ να γίνουν ουσιαστικό εργαλείο μετακίνησης, αλλά θα παραμείνουν μια λύση ανάγκης, δεύτερης ταχύτητας – κι αυτό για όσους έχουν την υπομονή και την τύχη να τα πετύχουν στην ώρα τους.

Απευθύνουμε, λοιπόν, ανοικτό ερώτημα προς την Υπουργό Μεταφορών, κ. Εύη Τσολάκη:

➡️Αφού το κυκλοφοριακό πρόβλημα της Κύπρου παραμένει άλυτο, μήπως ήρθε η ώρα να επενδύσουμε σοβαρά – τουλάχιστον – στα δημόσια μέσα μεταφοράς; Μήπως ήρθε η ώρα να τα ενισχύσουμε ποιοτικά και ποσοτικά, με δρομολόγια που καλύπτουν το σύνολο του πληθυσμού, όχι μόνο όσους έχουν “κανονικό” ωράριο;

Οι δημόσιες μεταφορές δεν είναι πολυτέλεια. 

Είναι βασικό εργαλείο κοινωνικής συνοχής, ίσης πρόσβασης και περιβαλλοντικής δικαιοσύνης. 

Όταν όμως μετατρέπονται σε "συγκοινωνία-φαντάσμα", τότε δεν εξυπηρετούν κανέναν σκοπό.

Αντιθέτως, διαιωνίζουν την εξάρτηση από το αυτοκίνητο και επιβαρύνουν κοινωνικά τις πιο ευάλωτες ομάδες.

Η πολιτεία οφείλει απάντηση – αλλά κυρίως, λύσεις.

---

Ο Άρης Νότης είναι δημοσιογράφος, συγγραφέας και εκδότης του ηλεκτρονικού περιοδικού ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΥΕΞΙΑ. Με εξειδίκευση στην υπνοθεραπεία και τον νευρογλωσσικό προγραμματισμό, προσεγγίζει θέματα προσωπικής ανάπτυξης, ενώ παράλληλα παρουσιάζει συνεντεύξεις και ποικίλη ύλη που εμπνέει και ενημερώνει. Για συνεντεύξεις, συνεργασία ή σχόλια: arionasorama@gmail.com